מְתַקֵּן - לְתַקֵּן [ letaqenn - metaqenn ]
amend

Verb form Person Singular Plural
Masculine Feminine Masculine Feminine
Past
Past 1st
תִּקַּנְתִּי תִּיקַּנְתִּי
tiqan'ti
sg. masc. fem.
תִּקַּנּוּ תִּיקַּנּוּ
tiqanu
pl. masc. fem.
2nd
תִּקַּנְתָּ תִּיקַּנְתָּ
tiqan'ta
sg. masc.
תִּקַּנְתְּ תִּיקַּנְתְּ
tiqan'te
sg. fem.
תִּקַּנְתֶּם תִּיקַּנְתֶּם
tiqan'tem
pl. masc.
תִּקַּנְתֶּן תִּיקַּנְתֶּן
tiqan'tenn
pl. fem.
3rd
תִּקֵּן תִּיקֵּן
tiqenn
sg. masc.
תִּקְּנָה תִּיקְּנָה
tiqenah
sg. fem.
תִּקְּנוּ תִּיקְּנוּ
tiqenu
pl. masc. fem.
Present
Present
metaqenn
sg. masc.
metaqenett
sg. fem.
metaqenim
pl. masc.
metaqenott
pl. fem.
Future
Future 1st
ataqenn
sg. masc. fem.
netaqenn
pl. masc. fem.
2nd
tetaqenn
sg. masc.
tetaqeni
sg. fem.
tetaqenu
pl. masc.
tetaqenu
pl. fem.
3rd
yetaqenn
sg. masc.
tetaqenn
sg. fem.
yetaqenu
pl. masc.
yetaqenu
pl. fem.
Imperative
Imperative
taqenn
sg. masc.
taqeni
sg. fem.
taqenu
pl. masc.
taqenu
pl. fem.
Infinitive
Infinitive
letaqenn